جویبار لحظه ها جاریست...

سیستم

nirvanas — Thu, 06 Nov 2008 14:33:06 GMT

توی اتوبوس بغل دستم نشسته بود. یه دختر جوون. مضطرب. هر چند دقیقه یک بار چیزی از دستش می افتاد زیر صندلی. خودکار. موبایل. کیف پول. جزوشو باز کرد که بخونه. معلوم بود که مربوط به آماره. Survival data. ،bio statistics . سر صحبتو باهام باز کرد. گفت دانشجویی؟ گفتم بودم. تقریبا" تموم شده. فهمیدم دانشجوی دکتری Bio Statistics هست. می رفت اصفهان مصاحبه.گفتم من دارم از مصاحبه بر می گردم. بهش گفتم خیلی باحالی که دکتری می خونی. آدم باید خیلی صبور باشه. نگام کرد. یه لبخند تلخ زد و یه آه کشید. گفت خیلی مهمه که زندگیتو بر پایه ی چی می زاری.

وقتی دانشگاهم رو پرسید و گفتم سنگاپور بودم گفت هندی ها خیلی با سوادن. منم گفتم که بیشتر زرد پوستن نه هندی.

فکر کرد از اون بچه های لوس بابا پولدارم که فرستادنم رفتم. منم سعی نکرد م فکرش رو عوض کنم.

دختر خیلی خوش هیکلی بود. ولی فکر کنم آخرین چیزی بود که ممکن بود بهش فکر کنه.

****

کوروش کبیر

nirvanas — Sun, 12 Oct 2008 12:29:03 GMT

قصد سفر به شیراز داشتیم. و می خواستیم که راجع به برنامه ی نور و صدای تخت جمشید هم اطلاعاتی بگیریم که اگه می شه برنامه ی سفر رو جوری تنظیم کنیم که حتما" بتونیم در این برنامه شرکت کنیم. از اطلاعات شیراز شماره ی تخت جمشید!! رو گرفتیم و وقتی که تماس گرفتیم مطلع شدیم که شماره ی مورد نظر تا اطلاع ثانوی مسدود می باشد.

_ یا کوروش اینا پول تلفنشون رو ندادن و خوب ما هم که در این مملکت پارتی بازی و اینا نداریم ، خطشون تا زمان پرداخت قبض قطع شده. حالا مثلا" چون شاهن و کبیرن و اینا ، فکر کردن که واسشون پارتی بازی میشه.

_ یا کوروش اینا شیطونی کردن و از این شماره سو استفاده کردن و زنگ زدن مزاحم دخترای مردم شدن و مردم ازشون شکایت کردن و خوب تلفنشون قطع شده.

_یا کوروش اینا از این شماره زنگ زدن به رادیوی اجانب و جاسوسی کردن و خلاصه با اونوریا نقشه کشیدن که بیان و رژیم رو سرنگون کنن. و خوب عوامل زرنگ و همیشه در صحنه ی اینوری دستشون رو خوندن و این ارتباط رو واسه همیشه قطع کردن.

_ یا اینکه بیچاره کوروش پول داده دست آقای بیلیط فروش تخت جمشید و گفته :"من برام سخته ، قربونت تو که میری مردشت ، یه تک پا هم برو بانک و این قبض تلفن ما رو بده کاکو". که آقای بیلیط فروش هم یادش رفته و حالا دیگه روش نمی شه تقصیر رو گردن بگیره.

خلاصه نمی دونم. اگه کسی ایمیل یا آی دی مسنجر کوروش رو داره به من بده لطفا" تا براش آف بزارم یا میل بزنم ببینم کی برنامه ی نور و صدا دارن ما بریم خونشون!!!!!!!

نگاه

nirvanas — Thu, 09 Oct 2008 21:58:41 GMT

هوا خوب است

مردم زیبا

لبخند ها گرم

اما

شاید دیگر هرگز چیزی را جدی نگیرم

بای بای لذت های کوچولوی من

nirvanas — Sun, 07 Sep 2008 10:45:34 GMT

چیزهایی که در ایران حسرتش را خواهم کشید:

1- اینترنت پر سرعت که آهنگ های ایرانی رو به طور انلاین گوش کنم.

2- میوه های آماده ی قاچ قاچ

3- وافل

4- اس ام اس مجانی

5- بی نیازی به آرایش

6- شب تا دیر وقت با امنیت و آرامش بیرون باشم.

7- سایت های ایرانی فیلتر نشده

8- کلارک کی ، ارامش و شادی مردم، منظره ی زیبای عشاق جوان کنار رودخانه

عروس مهتاب

nirvanas — Thu, 14 Aug 2008 07:57:06 GMT

یکی از عزیزترین و قدیمیترین دوستام امشب عروسیشه. با اون یکی عزیزترین دوستم توی آرایشگاه بودن و داشتن واسه ی عروسی آماده می شدن. و همه ی دوستای گل قدیمی امشب دور هم جمعن. اونم نه توی کافی شاپ کارین ، بلکه توی عروسی مهتاب. من چرا نیستم اونجا خداااااااااااااااااااااااااا؟

حالا من با چه زبونی به این پروف جونگ ونده بفهمونم که الان اعصاب ندارم هی نگه ریزالت ریزالت؟؟؟؟؟؟

کی لی لی لی لی

صلات ظهر

nirvanas — Mon, 04 Aug 2008 08:28:33 GMT

اینجا مملکت فرنگ است.

و بزرگی فرمود: با صلات ظهر دو شنبه کمرهفته همی شکند.

و ما امروز قضا و قدر چنین خواست که پس از در هم شکستن کمر هفته دیده ار خواب بگشاییم.

خدای را سپاس عز و جل

خاموشی

nirvanas — Sun, 03 Aug 2008 09:10:54 GMT

و باز هم درگیر مشکلات بی مزه و بچگانه ی زندگی کرگدنی و تک بعدی خود هستیم... آی استادم... آی پروژم... آی... وای... ها ها ها ها

در قرن 21 حتی پایتخت کشورت 4 ساعت در روز از برق محروم است....

و می بینی که مردمت در اثر زجر فراوانی که در این سه سال کشیدند خواستار مرد پیش از این سه سال هستند، مردی که اولش که اومد دوستش داشتی ولی او هم هیچ کاری نکرد ، فقط قیافش بهتر بود و برق روزی 4 ساعت قطع نمی شد...

آی خدا، و این خواب های آشفته و عجیب غریب

دو روزه خودم رو بستم به فیلم هندی، به دوستم گفتم ترجیح می دم به جای اینکه بخوابم و خواب های وحشتناکم رو ببینم که تمام فردا هم ذهن منو به خودش مشغول کنه ، شب تا صبح فیلم هندی ببینم...

دختر ها تا 25 سالگی قد می کشند...یک سال دیگه از سن رشد من باقی مونده... دیگه استخوان های من هم متراکم تر نمی شند و بعد از اون پدیده ی پوکی استخوان من شروع می شه...ها ها ها ها

کشورک

nirvanas — Tue, 29 Jul 2008 05:05:52 GMT

نه این که فکر کنم خودم خیلی بزرگم ها... و نه این که فکر کنم خودم از این تحلیل ها مستثنی هستم ها...ولی یکی از با مزه ترین چیز هایی که می بینم تقلید بعضی از آدم هایی که می شناسم از بعضی های دیگه ای که می شناسمه. ... چه بسی به خاطر غرور یا هر چیز دیگه ای سعی می کنند کاملا" خودشون رو جدا و ناراضی از اون بعضی های دومی نشون بدن... ولی در عمل دیدن اینکه سعی می کنند پاهاشون رو دقیقا" در جای پای اون دیگران دومیه که کاملا" در دلشون ستایششون می کنند بگذارند خیلی سرگرم کنندست!!!! عجب جمله ی سختی شد...و تو به عنوان ناظر سوم بعضی های دومی رو در دلت تحسین می کنی بدون اینکه به روشون بیاری...و

ایام ایام خستگیه و کار زیادو روزهاییه که می ره که خاطره بشه و آخ که چقدر دلم تنگ خواهد شد برای این کشور کوچولوی تر تمیز مهربون ترو امن تر از مام وطن...

معجزه

nirvanas — Mon, 21 Jul 2008 11:09:06 GMT

یکی از جالب ترین وقایع تولد من دریافت یک پیغام تبریک بود با اسم کوچک. و من ازاین اسم کوچک چنین انتظاری نداشتم. پس از قدرت تخیل فوق العاده ام استفاده کردم و چندین سناریو ی بسیار هیجان انگیز برای فرستنده ساختم. و بی صبرانه منتظر بودم ببینم کدام یک از سناریو های من واقعی است و و بعد از چند روز کشف کردم که فرستنده همون شخصی بود که هیچ انتظاری ازش نداشتم. و دیدم که دیگه شاید وقتشه که دیگه از خیال بافی ها ی نابود کننده ام دست بردارم. و از طرفی دیدم که چقدر دایره ی اطراف خودم رو تنگ کردم. چرا نباید باورم می شد که یک دوست معمولی می تونه تولدم رو به صورت خیلی قشنگی بهم تبریک بگه و هزاران تخیل برای کسانی که فکر می کردم بهم خیلی نزدیکندو می خواسته اند به طور ناشناس تبریک بگند تا هیجان قضیه بالا بره و...

دیگه برای انتظار معجزه زیادی بزرگ شدم.

...

واااااااای .همین الان یه اتفاق جالب افتاد. نیم ساعت پیش تصادفا" از دوستای هم آفیسی پرسیدم که همسر یکی از دانشجو های آفیس رو دیدن یا نه. و کسی در این دو سال ندیده بود. و همین الان همسرش ناگهان اومد توی آفیس و با هم رفتند!!!! البته من بازم ندیدم چون داشتم نصفه ی بالایی رو می نوشتم!! و دوستم بهم گفت اااااااا ندیدیش؟؟؟؟؟؟ ها ها ها

چند تا نتیجه: هیچ وقت برای معجزه دیر نیست...

و گاهی اینقدر مشغول نق زدن هستیم که معجزه رو نمی بینیم!!!!

به این می گن دیدگاه آبتیمیستیک!!!!

و چشمانت گرمترین پناهگاه جهان بود...

nirvanas — Thu, 17 Jul 2008 08:19:10 GMT

من امروز دست های خودم را بسته ام...

و دهان خود را دوخته ام...

از کنار هیچ گل فروشی رد نمی شوم...

و هیچ باغچه ای...

و کنار هیچ رودخانه یا حوضی نمی روم ...

تا تمام راه های ممکن دسته گل به آب دادن را بسته باشم...